Over de oorsprong van de Nova Scotia Duck Tolling Retriever (of Toller) doen diverse verhalen de ronde. Maar aangenomen wordt dat dit nog betrekkelijk jonge ras is ontstaan uit de zogenoemde Red Decoy Dog, die later werd gekruist met een leverkleurige Flatcoated Retriever. De Toller is ontstaan op het Canadese schiereiland Nova Scotia.























In 1907 begon H.A.P.C. Smith met het promoten van deze 'little river duck dog'. Het ras werd in 1945 in Canada erkend en in 1982 in Nederland. De eerste Toller kwam echter in de jaren zeventig naar Nederland. De Toller is een middelgrote, krachtige, goed in balans zijnde en gespierde hond met een hoge graad van beweeglijkheid. Opvallend zijn de triangelvormige oren, en de voeten die zwemvliezen hebben. De schofthoogte bedraagt bij Reuen 48-51 cm; teven meten 45-48 cm.
De Nova Scotia Duck Tolling Retriever heeft een dubbele, waterbestendige vacht, middelmatig lang en zacht, met een zachte, maar zeer dichte ondervacht. Mag op de rug licht golving hebben.
De kleur is een variatie van nuances in rood of oranje. Verder zien we meestal witte markeringen aan het puntje van de staart, voeten, borst en bles. Het ontbreken daarvan is echter geen fout.




















De Toller wordt uitsluitend gebruikt voor de eendenjacht met een zeer aparte werkwijze: de honden maken door hun gedrag (het 'tollen') de buiten het bereik van een jager zwemmende eenden nieuwsgierig. De eenden zwemmen vervolgens nieuwsgierig binnen schootsafstand of zwemmen uitgezette netten binnen.
Tollers zijn zeer vasthoudende apporteurs, zowel te land als te water, met een groot uithoudingsvermogen. Tijdens het werk dragen zij het hoofd bijna in één lijn met de rug en is de staart constant in beweging. De Nova Scotia Duck Tolling Retriever is een attente en vastberaden hond met een zeer sterke apporteerdrang. Het ras is zeer leergierig, is baasgericht en waaks. De Toller is intelligent, makkelijk te trainen en erg geduldig.
(bron: Onze Hond, uitgave 9/05)